Susuzluğu Ne vakit kalırsa insan korkusuyla bir başına Ve yalnızlığı çığ gibi büyüyorsa Sabahları erken kalkmalı daima Traş olmalı Saçını sakalını taramalı Ve en güzel giysilerle çıkmalı sokağa Ki gün doğmuyorsa bir daha Ve inancın kefesi bundan yanaysa Ve artık ölümse korkunun soğuk adı Düşüvermişse yüreğimize Yapacak birşey kalmamıştır Mutluluk adına.