Yırtılan bir mektup gibi Sisli hatıraların gerisinden bakıyordu Eski bir sevdanın durulmamış nehirleri Çırpınarak yüreğime akıyordu
Hatırladığım bir sonbahar günüydü Karşımızdaki yeni eve taşındılar Bütün gün bakışıp duruyorduk Gözleri sanki birer kurşundular
O zamanlar ben, zıpkın gibi bir çocuktum; Liseye yeni başlamıştım Onun saçlarını geriye savurup Çapkınca gülümsemesinden hoşlanmıştım
Ne zaman cama çıksam, karşı balkonda Itırlı bir çiçek gibi tütüyordu Ne zaman buluşalım desem, olmaz diyordu Mektuplaşmak ona yetiyordu
Bir temmuz akşamıydı, unutmam Yazlık sinema daha yeni dağılmıştı; Bahçe kapısında sıkıştırıp öpmüştüm İçeri kaçıp saatlerce ağlamıştı
Sonraları çok kanuştuk, gezdik Bazen ağlaşıp bazen gülüştük Çılgın gibiydik, her fırsatta buluştuk Uluorta öpüştük, herkesin diline düştük
Ailesi baş edemedi, mersin deki halasına gönderdi Hiç arayıp sormadım Ben osıralar devrimci oldum Mahalleden ayrılıp yıllarca evede uğramadım
Dünyam değişmişti artık Memleketin gidişatını hiçmi hiç beğenmiyordum Forumlara, yürüyüşlere katılıyor Durmadan şiir okuyup, ajitasyon çekiyordum
Ah o gençlik rüzgarı ah Ezilen insanları tek başıma kurtaracağmı sandım Anarşik bir eylem sırasında Seken kurşunlarla bacağımdan yaralandım
Ameliyatın ardından yıllarca yattım içerde Dosyam bir hayli kabarmıştı Beni o nemli koğuşlarda Vefakar anamdan başka hiç kimse aramamıştı
İçerden çıkınca onu sordum Bir astsubayla evlenip buradan gitmişti Oysa kibrit ağusuyla koluma dağladığım İsmi hala silinmemişti
Hayat devam ediyordu İçkiye vurmuştum, unutmayı denyordum Pencerenin önünde, kuruyan bir çiçek gibi Günden güne tükeniyordum
Anam çökmüştü artık, ölmeden mürüvvet istiyordu Bazan oturup dertleşirdik Kimsesiz bir kadın varmış, körmüş, olur demiş Bende fazla uzatmadım, evlendik
Geçmişe ait ne varsa; mektuptu, resimdi Bir bir ayırıp yaktım ateşte Nasıl gittiğini sorarsanız, ne bileyim Kör-topal gidiyor işte
Ne varki, o hırçın saçları hepyüzüme savruluyor Balkona her baktığımda Pişmanlık, bir eski yara gibi Hala kımıldayıp duruyor onu hatırladığımda
Biiyorum, onunla olsaydım Böyle kavga edip durmazdım yüreğimle Biliyorum, bu sevdayı ben yıktım Ben öldürdüm bu hoyrat ellerimle
Dün sahilde karşılaştık Bir an boş bulundum, sendeler gibi oldum Öyle bir baktı ki, ben o gözlerde Bir ömrün bütün acılarını buldum
Bir şeyler söylemek ister gibiydi Başını eğip, gitti çocuklarının yanına Nedendir bilmiyorum, fakat Gimek istemedi sanki, kocasının koluna
Ardından koşup durduramadım, ona soramadım Öylece dona kaldım Çünkü o anarşik eylemden beri Ben artık deynekli bir topaldım