Bağır - Gazapizm Şarkı Sözleri

Gazapizm’in öfkeyi, bastırılmış duyguları ve sokağın dilsiz bıraktığı kalabalıkların çığlığını somutlaştırdığı bu eser, tam bir patlama noktasıdır. Parça, ilk saniyelerinden itibaren dinleyiciyi pasif bir gözlemci olmaktan çıkarıp, hayata karşı duyulan o haklı isyanın merkezine yerleştirerek, sessizliğin artık bir seçenek olmadığını haykırıyor.

Şarkı Sözleri:

Bayağı bir değişken bu yerleşkeme kendirek diker,
Kafamızda tel örgüler bak diken diken.
Susuzdede Parkı’ndayım, sanki Palandöken;
Bak bu insanlara, demek nedir "Savaş, diren!"?

Hayırdır, yaşlandık mı? Konuşmuyor kimseler.
Bu çok yol çeken çocuklar buluşmuyor güneşte.
Kafamın içindekiler benle toprak olduğunda;
Açıp şarkımı dinle... Yakışmıyor üzülmek!

Kanlı coğrafyanın ortasında doğdum;
Baktım on beş milyon gecekondu, Alsancak hızlı.
Beş vakit namaz kıldın, uyuşturucu sarmadı;
Gelişim kitapları sokaklarda yazılsın.

Fizikten, kimyadan, matematikten aşka düştün;
Ağzın yüzün dağıldı, üstün başın rüküştü.
Elit tabaka asit takılsın,
Modern çağdan bizi uçuruma sürdürsün.

İşte o gün gülmüşüz.
"Bu savaş, bu yaşam alanı," deyip de ayırmadım.
Tam da birleşmiş de denmez;
Birleşse sağ kalanın olmayacağı bir yolda,

Ben yürüyorken yok çıkarım; karıştı tüm algılarım.
Kesemiyorum ne olacağını;
Doğal yaşam, radyasyon, etik değil kimyasal...
Mahrum bırakılanlar yaşamaktan insanca.

Gerçek değil o kapıldığınız ihtişam;
En aydınlık caddemizde bir silahlı çatışma.
Sen kaşını çatınca birden sustu herkes.

Bana sorma bilmiyorum, irdelenmez hasret tamam.
Sonra gitmiyordum kin gidersem tövbe ama
Ne yapayım şarap böyle, üstümüzde kasvet;
Bir de farz et ayakların kesilmiş yerden.

Mutlusun çok; kapın çalar, savcı mevcut ister.
Tam da böyle zamansız yaşandı her şey;
Hatta belki böyle öleceğiz.
Korkağım benim evet.

Geldin gidiyorsun, madem gülmüyorsun;

Hiçbir anlam teşkil etmese de; bağır onlara!
Kaldır kafanı semaya, bağır çağır durmadan!

Neden susuyorsun?

Dayatılan zulüm;
Tabiatla dost mu masum kalan sanatçılar?
Tam da bu yüzden suçlu paşam.
On beş senem heba, duygum heybe; yalana
Uygun değil yaşamak; bak bu sevda vurgun!

Yasaklıdır gülmek falan, uzun hikaye;
Ancak alkol bana aşık, kan kırmızı rujun dirayet.
Tedirgin bekliyorken güneş doğdu bugün nihayet;
Gidersen boş kalacak hepten düğün, cenaze.

Bir edebiyat düşün;
Tüm pisliği örtsün, çıkıp desinler ki "Körsün."
Öyle güzel olsun, işte radikaldi sevda;
Sonra kalbimizi böldük, Akdeniz’i gördük.

Arkasından Nazım davasında öldü,
Cemal Süreya’dan,
Ahmed Arif’ten de tek tesellim yoktu.
Birdenbire büyüdüm, bozar mı sandın acılar?

Pankartta kalır hüzünlü, bağır çağır durmadan.
O sessizlik küfürdür!

Bağır kimse duymuyorsa!
Bağır onlara, hayatın "Ağır Roman"a çalarsa ağır onlara.
Bağır kimse duymuyorsa; bağır sonlara!
Bağır çağır, çıkıp gelsinler onlar bahar olmadan.
(x2)

Geldin gidiyorsun, madem gülmüyorsun;

Hiçbir anlam teşkil etmese de; bağır onlara!
Kaldır kafanı semaya, bağır çağır durmadan!

Neden susuyorsun?

Bu Şarkı Ne Anlatıyor?

Gazapizm, bu eserinde "bağırmayı" sadece fiziksel bir eylem olarak değil, bir varoluş kanıtı ve otoriteye karşı bir savunma mekanizması olarak kurguluyor. Teknik mutfakta yer alan agresif davul vuruşları ve gerilimi sürekli tırmandıran melodik yapı, vokaldeki o meşhur çiğ ve direkt tavırla birleşerek dinleyiciyi bir yüzleşmeye zorluyor. Şarkı, liriklerinde barındırdığı sınıfsal öfke ve sokak realizmiyle, sistemin sağır kaldığı her trajediyi gürültülü bir manifestoya dönüştürüyor.

Parçanın ruhu, görünmez kılınanların ve sesi kısılanların ortak frekansıdır. Gazapizm’in vokal performansındaki o yırtıcı ve ödün vermeyen ton, prodüksiyonun kaotik dokusuyla birleşince ortaya çıkan şey; bir rap şarkısından ziyade, şehrin beton duvarlarında yankılanan bir itirazdır. Her bir mısra, bir yandan bireyin içindeki korkuyu söküp atmayı hedeflerken, diğer yandan bu kolektif çığlığın bir parçası olmanın verdiği o ham gücü dinleyiciye enjekte ediyor.

Şarkı Künyesi:

• Söz: Gazapizm

• Tür: Hip-Hop / Rap

• Tema: İsyan, Ses Çıkarma, Toplumsal Eleştiri

Şarkı Yorumu

Gazapizm diskografisinin en yüksek enerjili ve protest işlerinden biri olan Bağır, sokağın nabzını adeta bir sarsıntı gibi hissettiriyor. Parça boyunca devam eden o hırslı tempo, şarkı sözleri ile birleştiğinde dinleyiciyi statükoya karşı durmaya davet eden bir motivasyon kaynağına dönüşüyor. Pop müzik dünyasının steril ve yapay duygularından fersah fersah uzak olan bu eser, rap müzik türünün neden sokakların sesi olduğunu bir kez daha kanıtlıyor. Söz Arşivi editörleri olarak parçayı değerlendirdiğimizde, vokallerdeki o sarsıcı vurguların aslında bir toplumun bastırılmış hafızasını temsil ettiğini görüyoruz. Bu şarkı, susmanın değil, en yüksek perdeden kendini anlatmanın melodik zaferidir.

İçinizde biriktirdiğiniz tüm o sessiz cümleleri sokağa dökme vakti geldi; şimdi bu çığlığın bir parçası olun.